Nieuws

17-Augustus-2010: Tumaini Children's Home...

Hier in Nanyuki is een tehuis voor HIV-positieve kinderen, Tumaini genaamd. Het wordt gerund door Italianen die, net als wij, onder het aartsbisdom van Nyeri vallen. Bescherming van de privacy van de kinderen staat bij hen voorop (terecht natuurlijk); men komt er echt niet zomaar binnen en er mag niet gefilmd of gefotografeerd worden. Een paar jaar geleden hadden we al eens contact met hen gehad om kennis te maken en over ons project te vertellen. Toendertijd bleef het echter bij enkel een kennismaking. We waren nu dan ook aangenaam verrast toen we een telefoontje kregen van Catarina, de manager, met het verzoek een film te maken over het dagelijks leven in Tumaini, om aan de sponsors in Italië te kunnen laten zien.

En zo geschiedde; we zijn een aantal dagen - op verschillende momenten - gaan filmen. De kinderen leven full time op Tumaini, met uitzondering van de schoolvakanties, waarin ze naar huis gaan. Velen van hen hebben nog wel familie, maar vaak zijn deze familieleden niet bij machte de zorg te geven die deze kinderen nodig hebben.

Op dit moment heeft Tumaini de zorg voor 54 kinderen, en sommigen komen van ver. Na het ontbijt volgt steevast een bezoek aan de zuster voor de medicijnen (Aidsremmers). Elk kind wordt geleerd voor zijn/haar eigen medicatie te zorgen (onder toezicht uiteraard), zodat ze deze ook zorgvuldig nemen als ze tijdens de vakantie bij hun familie verblijven. Daarna worden de kinderen naar school gebracht; verschillende scholen in Nanyuki, gezien de verschillende leeftijdsgroepen, en gewoon tussen de kinderen die niet HIV-positief zijn.

Na school is er tijd voor ontspanning en een kop thee, en kleine klusjes zoals o.a. de schoolschoenen poetsen voor de volgende dag en de tafel dekken voor het avondeten. Hierna volgen opnieuw de medicijnen en het huiswerk. Dan naar bed.

Het was voor ons een hele ervaring. De staf werkt heel hard, elke dag opnieuw, en is erg begaan met de kinderen, die gelukkig helemaal niet verlegen waren. Gewone, normale kinderen, die spelen, lachen en rondrennen. Dan is het toch even slikken als zo'n klein handje helemaal gevuld wordt met medicijnen...
Het filmen is klaar, we zijn het geheel nu aan het editen; geen "tranentrekker", maar een positief en realistisch beeld van Tumaini.

De Unimog...
De cabine is klaar, de bak is eveneens gespoten, en is - met vereende krachten - weer teruggeplaatst op het chassis.

De verlichting werkt, en we zijn nu bezig alles klaar te maken voor de keuring. Omdat de vorige eigenaar haar heeft gebruikt als vrachtwagen, staat de Unimog zo geregistreerd. Wij willen haar opnieuw als ambulance laten keuren, zodat we straks zowel mensen als goederen (apparatuur) kunnen vervoeren. Momenteel is het wachten op de bestelde armpjes voor de ruitenwissers, verder zijn we zo'n beetje "keuringsklaar".

Het rijden met de Unimog blijft een heel avontuur! Zonder bak was ze enorm stug en had je de grootste moeite om in je stoel te blijven zitten. Nu is ze veel soepeler, en je kunt duidelijk merken dat er veel kracht in het beestje zit. Zo hebben we een paar weken geleden onze container verplaatst en op de voorbestemde plek gezet waar we hem 6 jaar geleden eigenlijk al graag wilden hebben. Maar ja, een grote container verplaatsen is niet niks, en hijskranen hebben ze hier niet! Nu, met een paar stevige ronde palen en zware kettingen, is het dan toch mooi gelukt. Trekken en duwen, rollend over de palen, het bleek voor de Unimog een fluitje van een cent!

Afgelopen week zijn we aan de binnenkant van de bak begonnen; de eerste bank is klaar, eronder is ruimte gemaakt voor versterkers en andere apparatuur. Het is goed nadenken en uitvogelen hoe de beschikbare ruimte zo goed mogelijk te benutten.

31-Mei-2010: Zoals gezegd is er heel veel werk aan de mobiele studio verricht. Het grootste nieuws is dat hij rijdt! Alles werkt weer, de remmen, de stuurbekrachtiging en de motor loopt als een naaimachientje! De cabine is gespoten en zit weer terug op zijn plek, aan de motorkap en het dakje wordt momenteel gewerkt. De ruiten zitten er in, maar hierover zijn we nog niet tevreden, omdat de rubbers niet fatsoenlijk passen. We hebben nu de originele rubbers besteld, dus dat komt goed.
Deze week gaan we met de bak aan de slag; als hiervan de voorkant gespoten is, kan ook deze terug op zijn plek. Maar goed, beelden zeggen hier meer dan woorden: foto's dus!!

De dieseltank wordt onder handen genomen...

Dat ziet er toch wel heel gaaf uit, hè?

14-Apr-2010: Moipei Quartet...

Er is groot nieuws over de Maasai meisjes die hier vorig jaar hun eerste album hebben opgenomen: DE CD IS UITGEBRACHT!!! Het is een CD met een bonus DVD, genaamd 'In the land of the lion'. Veel fragmenten van de videoclips zijn in onze tuin opgenomen (wat heel leuk is om terug te zien!!), en ook zie je de meisjes in onze studio zingen. Het album is internationaal uitgebracht. We weten niet of het ook in Nederland te verkrijgen is, maar wie geïnteresseerd is, kan in elk geval één van de clips (Country Roads) bekijken:
http://www.youtube.com/watch?v=Q4F2q16bR9c (of gewoon naar Youtube en vervolgens naar Moipei Quartet).

Leuke bijkomstigheid is dat we inmiddels hier in Nanyuki een grote supermarkt bij hebben gekregen, de Nakumatt. Deze winkelketen heeft vestigingen door heel Kenia, en de cd ligt ook daar in de schappen!! De meisjes zijn heel gelukkig met het resultaat, en wij zijn er heel trots op!

In de studio is het momenteel nog rustig (té rustig naar onze zin!), dus werken we veel aan de mobiele studio. Het motorblok is gereviseerd, de radiator is gemaakt en alles zit weer op z'n plek. Het chassis is netjes geschilderd, en nu kunnen we ons dus echt gaan concentreren op de body en de cabine.

We hebben autolak gekocht, het is een mooie, warmgele kleur (mat), en het komt heel dicht bij de kleur die we in eerste instantie al voor ogen hadden. Dat gaat erg mooi worden! Verder zijn we bezig de laatste hoeklijstjes te maken en in de grondverf te zetten voor de afwerking van de body.

Nu begint eigenlijk pas het allerleukste werk, want met het afwerken van de cabine en de body geeft alles wat je doet onmiddellijk veel resultaat. Als de cabine gespoten is en weer terug op z'n plek zit, kunnen ineens al die dingetjes teruggezet worden die het geheel zo mooi afmaken; de koplampen, de spiegels, het dashboard, de paneeltjes voor de deuren, en noem zo maar op! Wat betreft de afwerking van de bak, kunnen we ons hartje ook ophalen, want er valt nog genoeg te doen!

06-Feb-2010: Zoals eerder al verteld, was ons gevraagd een film te maken voor het project van Pieter, een Nederlandse man hier in Nanyuki. Zijn project, Watoto Visions, ondersteunt weeskinderen met voedselhulp en scholing. Veel van deze kinderen wonen bij hun grootouders (vaak alleen een oma), en hebben hun ouders verloren aan AIDS. Tijdens de eerste dag filmen, zou er voedselhulp worden gegeven. Hoewel de omgeving er, dankzij wat regen afgelopen weken, lekker groen bij lag, waren de maanden ervoor erg droog geweest. De oogsten waren mislukt, en wat er nu op de velden stond was nog niet klaar om geoogst te worden. De grote zakken met meel, rijst en bonen werden opengemaakt, en de maatbekers kwamen tevoorschijn voor het verdelen van de olie. Het was indrukwekkend om te zien, die lange rij mensen wachtend op hun beurt.

Die middag zijn we nog wat kinderen thuis gaan bezoeken. De getoonde blijdschap over ons bezoek stond in schril contrast met de bedroevende omstandigheden; kinderen, wonend bij hun oma, de graven van hun ouders naast het graf van opa in de tuin. Een andere jongen die in een klein hutje leefde en zijn "slaapkamer" deelde met enkele geiten en schapen. (Inmiddels is er door het Watoto Visions project voor een nieuw onderkomen gezorgd!).
Al met al een indrukwekkende dag.

Ook is er weer hard aan de mobiele studio gewerkt. Begin januari zijn we afgereisd naar Nairobi en hebben allerlei spullen op de kop weten te tikken: mechaniekjes voor de ramen van de cabine, een extra dynamo en zo nog wat dingen.

Hoewel de Unimog liep toen we hem kochten, bleek de prijs van een revisie van de motor mee te vallen, zodat we hebben besloten dit te laten doen. Met hulp van een monteur is alles uit elkaar gehaald en schoon gemaakt. Een deel van het blok gaat naar Nairobi voor revisie, waarna het geheel weer in elkaar gezet kan worden. Nu weten we in elk geval zeker dat alles goed in orde is als we gaan rijden!

Verder is gewerkt aan de binnenkant van de cabine en zijn er mooie paneeltjes gemaakt voor de deuren. Een van de eerstvolgende klusjes op ons lijstje is het spuiten van cabine en bak. Gezien het weer op dit moment (droog met harde wind en heel veel stof!), moeten we hier nog heel even mee wachten.

03-Dec-2009: De mobiele studio...
Zoals eerder al verteld had het Britse leger toegezegd ons te zullen sponsoren met, geen nieuwe - maar wel goede, banden. Vorige week kwam het langverwachte telefoontje, we konden onze banden op komen halen. Tot onze grote vreugde waren het wel degelijk spiksplinternieuwe banden: 4 Goodyears met de stickers er nog op! We zijn er hartstikke blij mee!

We zijn nu druk bezig met het schuren en schilderen van de velgen. Zwaar werk, want ze zijn enorm groot en bijna niet te tillen!! Ook wordt er op dit moment aan de motorkap gewerkt. Hier zat een onmogelijke hoeveelheid verf en plamuur op. We hebben dus flink gekrabt. Inmiddels is hij helemaal schoon. We willen hem netjes uitdeuken en weer strak zetten. Wat zal het er mooi uitzien als het straks allemaal klaar is!!

Een nieuwe filmopdracht...
Na een tijdje van stilte wat betreft de opnames over AIDS, gaat ook hier weer snel verandering in komen. Een Nederlandse man in Nanyuki, Pieter, die we onlangs hebben leren kennen, heeft een project voor wees-kinderen, en heeft ons gevraagd een film te maken over zijn project om aan de sponsors te kunnen laten zien. Zo zullen we o.a. bij Huruma, een tehuis voor HIV-positieve wees-kinderen, gaan filmen. Ongetwijfeld zal dit ook materiaal voor B'ware opleveren. In december gaan we hier mee aan de slag.

Onderkruipseltjes...
Wat rust in de studio bracht ook met zich mee dat we deze eens goed onder handen konden nemen. We hebben hier veel last van "witte mieren". Deze vreten al het houtwerk onder je vandaan. Ze hadden alle wanden van de studio inmiddels al tot schranspartij van het jaar vernoemd! De koningin, die vaak diep onder de grond zit, moet eigenlijk uitgegraven worden om van de kolonie af te komen, maar dat was in dit geval onmogelijk. We hebben een flesje sterk gif gehaald, de hele studio leeggeruimd en alles ingespoten. Het heeft geholpen, want er is geen spoor meer van ze te bekennen. Als het goed is zijn we met dit middel weer een aantal jaren van ze af! Bovendien is alles nu weer lekker schoon en opgeruimd.

Naast deze onderkruipseltjes zien we hier ook vaak zgn. worstvliegjes. Dit zijn termieten die tevoorschijn komen zo gauw het een beetje serieus begint te regenen na een lange droge tijd. Vooral 's avonds, als de buitenlamp aangaat, komen ze met honderden, nee, duizenden tegelijk, fladderend tevoorschijn. Na enkele minuten al echter, vallen hun vier vleugeltjes af, waarna ze - nogal gedesoriënteerd - nog even rondkruipen, om vervolgens de geest te geven. Vogels zijn er gek op, honden ook, en zelfs mensen eten ze soms (yak!). Na zo'n luchtaanval is onze veranda de volgende ochtend helemaal bedekt met vleugeltjes en kleine lijkjes...

Vogeltjes vliegen dan de rest van de dag af en aan om te smullen van al dat lekkers. Ook vogels die je normaal niet zo snel ziet. Ze zijn voor niks bang, soms passeren ze je zo rakelings, dat je haren ervan beginnen te wapperen!
Tot besluit willen we jullie allemaal heel fijne en gezellige kerstdagen toewensen, en een GELUKKIG EN GEZOND 2010!!!
Tot in het nieuwe jaar!!!

07-Nov-2009: Zoals eerder verteld waren de vier Maasai meisjes die zo mooi zingen, nog niet klaar met hun eerste album. Half augustus kwamen ze terug naar de studio om weer op te nemen. Naast de muzikale opnames werden deze dagen ook gebruikt om - in onze tuin (!) - een aantal bijbehorende filmopnames te maken voor de DVD. Er werden enkele Maasai morani (krijgers) bijgevraagd die, in vol ornaat en met zwaaiende speren, eveneens heel wat mooie plaatjes hebben opgeleverd!

Ook het werk aan de mobiele studio gaat door, hoewel sommige werkzaamheden even moesten wachten vanwege een drietal logeetjes die zich naast het koppelingspedaal hadden verschanst...

Op dit moment wordt de binnenkant van de cabine geverfd. Het gaat langzaam, want er moeten drie lagen op voordat het voldoende dekt, maar het resultaat mag er wezen!

Bijna alle tankjes, slangetjes en alle andere onderdelen van het motorblok zitten weer op hun plek. Deze is dus binnenkort weer aan de gang.

30-Aug-2009: Op 13 juni kwamen Martin en Maarten Spoor in Nairobi aan. Wat was het fijn om ze weer te zien!! Beiden waren erg enthousiast over het werk dat al aan de mobiele studio was gedaan. Ze kregen er spontaan jeukende vingers van en zijn de volgende dag aan de slag gegaan. De hele ambulance-body en de cabine zijn "strak gezet". Alle kleine deukjes en beschadigingen zijn keurig netjes weggewerkt. Daarna is het geheel geschuurd en in de grondverf gezet.

De bekende Keniaanse artiest Maji Maji heeft een nummer geschreven voor B'ware. Maji kwam om dit op te nemen toen Maarten en Martin hier waren, en heeft Maarten gevraagd het nummer te drummen. Nou, die wou wel! Joost heeft de bas gespeeld. Het is een lekker stevig rocknummer geworden, ongekend voor Kenia, en er is met veel plezier aan gewerkt. Het nummer heet "Okebe" (broeders) en het is te beluisteren via onze website!

Eind juni was de studio een aantal dagen geboekt door John Andrews, de man met de platenmaatschappij in Nairobi. Hij kwam met de Ol' Moipei Sisters, vier Maasai meisjes, een drieling van 15 jaar oud en hun jongere zusje van 12. Deze Moipei Sisters hebben al heel wat grote optredens, ook voor t.v., achter de rug. Zo hebben ze o.a. gezongen voor Kofi Anan en voor een aantal gelegenheden op de Nederlandse ambassade. Wat een talent, wat een prachtige stemmen. Het was alsof je naar een opera zat te luisteren! Naast enkele Maasai liederen bestaat hun repertoire voornamelijk uit oude klassiekers als Holy Night, Veni Sancte Spiritus en Ave Maria. De meisjes waren gekleed in de traditionele Maasai kledij, wat het contrast met de Engelse liederen nog veel sterker maakte. Het was de eerste keer dat ze een album opnamen.
Het geheel is nog niet af, en half augustus komen ze terug naar Nanyuki. Als alles volgens schema verloopt worden ze met dit album ook internationaal gelanceerd en ligt hun album nog voor de kerst in de winkels in Europa. We houden jullie uiteraard op de hoogte!

30-Juni-2009: De laatste tijd is voor B'ware financieel moeilijk geweest. We hebben veel tijd gestoken in het krijgen van meer bekendheid en dus meer werk. Zo hebben we vorige week een interview gehad met Elizabeth Njoroge. Ze is de editor van het magazine voor klassieke muziekliefhebbers "Classics" en heeft een wekelijks programma op de nationale radio. Ze was razend enthousiast over het project, de studio en de in aantocht zijnde mobiele studio. Naast het promoten van B'ware bij de lezers van haar blad en de muzikanten die ze kent, wil ze ook haar collega's van lokale tv-stations aanmoedigen aandacht aan B'ware te schenken. Mogelijk rollen er dus meer interviews uit!

Ook hebben we weer een aantal projectvoorstellen de deur uit gedaan. Van de Keniaanse NACC (National AIDS Control Council) kregen we hele positieve respons op het plan van de mobiele studio, waar ze de noodzaak van in zeggen te zien, en verder veel dank voor alle initiatieven die B'ware al heeft genomen in de strijd tegen AIDS. De nieuwe rondes voor subsidieaanvragen van NACC komen er binnenkort aan, dus we moeten nog even afwachten.

Verder hebben we contact opgenomen met het Britse leger dat een basis hier in Nanyuki heeft. Een vruchtbaar gesprek: ze gaan ons sponsoren met banden voor de mobiele studio!!

04-April-2009: Het werk aan de unimog vordert gestaag. We hebben de zijkanten verhoogd en zijn intussen bezig met het dichtmaken van het dak. De vloer wordt vervangen door watervast multiplex en de oude platen gaan we gebruiken om werkbladen en tafels van te maken. Het begint er al serieus op te lijken!

01-Maart-2009: We zijn hard aan het werk om onze mobiele studio op de rit te krijgen. De bedoeling is om ook mensen te bereiken in moelijk toegankelijke gebieden en om opnames op locatie te kunnen maken, zowel audio als video. Voor dit doel hebben we een Unimog aangeschaft, een ambulance uit het Keniaanse leger. Het is een opknapper, maar hoe meer we er aan bezig zijn, hoe duidelijker het wordt hoe de mobiele studio er uit gaat zien:

Wil je op de hoogte blijven van de verhalen uit Nanyuki meld je dan aan voor onze tweemaandelijkse nieuwsbrief. Blijf ook regelmatig de website in de gaten houden!

Mocht je al het nodige gemist hebben dan kun je hieronder de voorgaande nieuwsbrieven teruglezen. 

Nieuwsbrief 37
Nieuwsbrief 36
Nieuwsbrief 35
Nieuwsbrief 34
Nieuwsbrief 33
Nieuwsbrief 32
Nieuwsbrief 31
Nieuwsbrief 30
Nieuwsbrief 29
Nieuwsbrief 28
Nieuwsbrief 27
Nieuwsbrief 26
Nieuwsbrief 25
Nieuwsbrief 24
Nieuwsbrief 23
Nieuwsbrief 22
Nieuwsbrief 21
Nieuwsbrief 20
Nieuwsbrief 19
Nieuwsbrief 18
Nieuwsbrief 17
Nieuwsbrief 16
Nieuwsbrief 15
Nieuwsbrief 14
Nieuwsbrief 13
Nieuwsbrief 12
Nieuwsbrief 11
Nieuwsbrief 10
Nieuwsbrief 9
Nieuwsbrief 8
Nieuwsbrief 7
Nieuwsbrief 6
Nieuwsbrief 5
Nieuwsbrief 4
Nieuwsbrief 3
Nieuwsbrief 2
Nieuwsbrief 1
Nieuwsbrief Extra
Nieuwsbrief Extra 2
Goed Nieuwsbrief